Hasan HasturerManşet

Biz gençler, beddua etmeyi bilmeyiz..

LONDRA- Yurt dışına gittiğim zaman olabildiğince çok Kıbrıslı Türkler görüşmek,  konuşmak isterim.

Fırsat yaratırım.

Rast gelen buluşmaları da değerlendiririm.

Hep söylenir… LONDRA’DA YAŞAYAN KIBRISLI TÜRKLERİN SAYISI KIBRIS’TAN FAZLADIR.

Bu ne kadar doğrudur?

Elde net veri yok.

Karşılaştıklarımla yine konuştum.

İlginç bir ifadeyle karşılaştım.,

‘ Londra’da yaşayan Kıbrıslı Türklerin toplam sayısında, yeni gelenler olmasa azalma olabilirdi.’

Neden, diye sorduğumda devamı şöyle geldi: ‘Yirminci yüzyılın başında gelenler olduğu söylense de esas yoğun gelme 2. Dünya savaşı sonrasında başladı. İlk gelenler gemiyle gelirdi. Benim rahmetli babam 1947’de geldiydi. Victorya tren istasyonuna geldiğinde onu karşılayanlar köylüsü Kıbrıslı Rumlardı.

Eskiler çok çocukluydu. Şimdi yeni neslin çok çocuğu yok. Bu nedenle çoğalmıyoruz. Bir de yabancılarla yapılan evliliklerde çocuklar kendilerini en çok yarı Kıbrıslı Türk Hissediyor.’

***

Sordum.

‘ Kuzey Londra’da sokaktaki Kıbrıslı Türklerin sayısında azalma neden?’

‘ Gözlemin doğru. Londra’daki Kıbrıslı Türklerin yaşlı nesli sosyal hayatta eskisi kadar yok. Yeni nesil ise sokaklarda ya da bildik alış veriş merkezlerinde değil. Yolda, ya da elış veriş merkezlerinde, otobüs ve trenlerde Türkçe konuşanların çoğunluğu Türkiyelidir.’

***

Yedi yıldır Londra’da yaşayan bir genç Kıbrıslı Türkle, Wood Green’de karşılaştım.

Sohetimizin bir kısmını yürüyerek, bir kısmını ise bir cafede kahve içerek yaptık.

Seri sohbetimizi aktarayım sizlere…

-Londra’ya nede geldin?

-Kuzey Kıbrıs’ta gelecek görmedim. Partizanlık beni soğuttu. Buradan bir kızla Kıbrısta tanıştım. Annem babam, önce istemedi. Sonra kabul etti.

-Pişmanlık hissettin mi?

-Yalan söylemeyim. Yedi yıldır Londra’dayım hala Kıbrıs’ı çok özlüyorum. Burada hayat eskiden daha kolaymış. Şimdi zor. Eğer desteğin yoksa ev yer sahibi olmak imkansız gibi. Pişman mıyım? Değilim. Çünkü Kuzey Kıbrıs’tan gelen haberler şartların daha da zorlaştığı yönünde.

-Kuzey Kıbrıs’tan Londra’ya gelen siyasileri dinlemek için çabah harcar mısın?

-Hiç. Eğer yurt dışında yaşamayı tercih edenlerin sayısı eksilcek yerde artıyorsa, sebebi Kıbrıs’ta yaşamı her geçen gün zorlaştıran başta olanlardır. Biz gençler beddua etmeyi bilmeyiz, ancak Kıbrısta bizi özleyen anne babamımız onlara, her gün beddua eder.

-KKTC Londra Temsilciliğinin hayatında yeri var mı?

Yok. Ne işe yaradığını da bilmiyorum. Temsilciliğin giderlerinde tasarruf yapılıp, çocukların ve gençlerin Türkçe eğitimin daha fazla kaynak yaratsalar çok daha iyi olur.Temsilcilik Kıbrıslı Türklere daha yakın olsun.

-Yurt dışındaki Kıbrıslı Türklerin Kuzey Kıbrıs’taki seçimlerde oy hakkı olsun mu?

-İçimden, olsun demek geçiyor, ama emin değilim. Çünkü, buradaki Kıbrıslı Türklerin, ne kadar bilinçli oy kullanacağını kestiremiyorum. Tabii Kıbrıs’ı vatan bilmeden oy kullananları düşününce, biz neden oy kullanmayalım?

-Son bir soru… Kıbrıs’ta çözüm ve anlaşma olacağına inanıyor musun?

-İnanmak isterim. Ama zor…Anlaşma olmazsa Kuzey Kıbrıs’ta her şey daha kötü olacak. Çünkü dünyadan kopuk olmak, vurgunu, yağmayı kolaylaştırıyor.

***

Sohbetin sonunda, siyasi erki elinde tutanlarla ilgi iki cümle kullandı ki, buraya yazmama konusunda ikimiz de anlaştık.

‘İsmimi yazmazsan daha iyi olur’, dedi. Nedenini sormadan, ‘ Tamam, yazmam’ dedim.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu