Karagöz ile Hacivat Arasında Sıkışan Meclis
Siyasetin en temel amacı halkı temsil etmek, halkın sorunlarını dinlemek ve çözüm üretmektir. Ancak bugün bakıldığında KKTC Meclis’nde yaşanan tartışmaların büyük bir kısmı, toplumun gerçek sorunlarından giderek uzaklaşmış bir görüntü veriyor.
Ekonomik sıkıntılar, gençlerin gelecek kaygısı, artan hayat pahalılığı, üretim ve istihdam sorunları… Halkın gündemi oldukça ağır. Buna karşın meclis kürsüsünde çoğu zaman çözüm arayan bir siyaset yerine, karşılıklı suçlamaların, polemiklerin ve uzun tartışmaların öne çıktığı görülüyor. Bu tabloyu izleyen vatandaşın aklına ise ister istemez eski bir gölge oyunu geliyor: Karagöz ile Hacivat ’ın bitmeyen atışmaları.
Elbette siyaset tartışma zeminidir. Farklı görüşlerin çarpışması demokrasinin doğasında vardır. Ancak tartışma ile sonuçsuz polemik arasında ince bir çizgi vardır. O çizgi aşıldığında, siyaset çözüm üretme alanı olmaktan çıkar ve bir tür sahneye dönüşür. O sahnede söz çoktur, fakat sonuç azdır.
Bugün Cumhuriyet Meclisinde birçok vatandaşın hissettiği rahatsızlık tam da budur. İnsanlar temsil edilmek istiyor; hayatlarını doğrudan etkileyen kararların ciddiyetle ele alınmasını bekliyor. Meclisin, günlük siyasi hesapların ötesine geçerek toplumun ortak sorunlarına odaklanmasını talep ediyor.
Çünkü meclis, sadece siyasetçilerin konuşma yeri değildir. Meclis, halkın sesinin kurumsal karşılığıdır. Eğer o ses gür çıkmıyorsa, toplum ile siyaset arasındaki mesafe büyür.
Demokrasinin sağlıklı işlemesi için eleştiri şarttır. Belki de bugün yapılması gereken tam olarak budur: Siyaseti yeniden halkın gündemine döndürmek. Tartışmaların değil çözümlerin konuşulduğu bir meclis kültürünü yeniden hatırlamak.
Aksi halde toplumun aklında aynı soru kalmaya devam edecektir: Mecliste gerçekten halk mı konuşuyor, yoksa sadece yeni bir Karagöz–Hacivat perdesi mi açılıyor?
