Alaylı Siyasetçileri Özlerken

Şaka yapmıyorum, çok ciddiyim.
Çocukluk yıllarımda isimlerini hemen her gün duyduğum siyasileri arar oldum.
İsimler önemli değil.
Esas nokta neredeyse tamamının alaylı, yani sokaktan gelip siyasete bulaşmış olmalarıydı.
Bu insanlar halkın arasından gelmemişti aslında.
Hala halkın arasındaydılar.
İşte bu nedenle de halkın tüm sıkıntılarına hakim bir durumdaydılar.
Merak edenler veya unutanlar açsınlar ve o yılların meclis tutanaklarına baksınlar.
Neler konuşulmuş neler..!
Hangi konular ne şekilde gelmiş meclisin kürsüsüne…
Muhalefet nasıl muhalefet yapmış ve hükümet de hükümetliğini nasıl göstermiş.
Çok büyük fark var.
Ve ne yazık ki de o fark lehimize değil.
Durumlar kötüye gitmiş.
Siyasetin profili değişirken ne yazık ki kaybetmişiz.
Şimdi kimse alınmasın, gücenmesin ya da kızmasın.
Bu işleri alınıp gücenerek veya kızarak çözemeyiz.
Yıllar öncesinin kısıtlı imkanlarında siyaset nasıl yürüyordu, bugünün imkan bolluğunda işler ne boyuta geldi..?
Cevaplar samimi olsun lütfen.
Samimi olalım ki çözüm üretebilelim.
Eskiye dönelim demiyorum ama eskiyi de aratmayalım.
O günlerin siyasilerini yetişmemiş olanlar sorsunlar etraflarındaki büyüklere ve öğrensinler.
Bunu sadece siyasilere söylemiyorum, bu ülkede yaşayan ve seçmen olan herkesin bunu yapmasında fayda var.
İnsan kalitesi olarak elbette hala aynı noktadayız.
Ama siyaseti icra noktasında geriye düştük.
Bu da bize yakışmıyor.
Fabrika ayarlarına dönmeliyiz.
Hem de acilen…