Bu Acıyı Dindirmeye Zaman Yetmez…

Zaman en iyi ilaçtır derler…
Yaşanan felaketler karşısında oluşan acıların etkisinin zamanla azalacağına inanılır.
Acı mı azalır yoksa insan mı alışır acıya, belli değil…
Ama zamanın bir etkisi vardı..
Artık yok..!
Tam üç yıl önce yaşanan deprem felaketi ve kaybettiğimiz canlarımız.
Hiç abartısız, canlarımız gitti…
İsias Otel’de kaybettiğimiz canlarımızın acısı geçen üç koca yıla rağmen azalmadı.
Yüreğimize oturdu ve kaldı…
Üç yıl geçti..
Çocuklarımız üç yaş daha büyüyecekti, olmadı.
Onlarla birlikte kaybettiğimiz öğretmenlerimiz ve aileler…
Sanki üç yıl değil de üç dakika geçmiş gibi bir acı var yüreğimizde..
Bu acı bu ülkeye çok büyük…
O günlerde söylenen ve durumu belki de en iyi anlatan cümle..
Bu acı gerçekten çok büyük…
Onlar oraya şampiyon olmak için gitmişlerdi.
Şampiyon olup geri geleceklerdi.
Ama olmadı..
Melek oldular…
Şampiyon melekler…
Onların neden öldüğünü, onları neyin öldürdüğünü çok iyi biliyoruz…
Onları deprem öldürmedi…
Kasıt öldürdü…
Acımız bitmeyecek…
Davamız da bitmeyecek…
Adalet yerini buluncaya kadar, başka canlar yanmasın diye mücadele devam edecek…
Aynı acımız gibi…
Zaman acımızı azaltmadı, azaltmayacak…
Mücadele azmimiz de azalmayacak…
Bu ülkenin tüm insanları ve vicdanı olan diğer tüm insanlar aynı yola baş koydu…
6 Şubatlar gelecek, geçecek…
Ama Şampiyon Melekler asla unutulmayacak…