Çocuklarımızın Ölümleri ve Toplumsal Sorumluluk
Kuzey Kıbrıs’ta çocukların hastanelerde yaşamını yitirmesi, sadece sağlık sisteminin yetersizliği değil, aynı zamanda toplum olarak değerlerimizdeki erozyonun da acı bir göstergesidir. Bir ülkenin geleceği, şüphesiz ki çocuklarına verdiği değerle ölçülür. Ancak ne yazık ki burada, çocuk ölümleri artık “normalleşmiş” bir trajedi hâline gelmiş gibi görünüyor.
Hastanelerde yaşanan bu ölümler, sağlık altyapısındaki eksikliklerden, personel yetersizliğine ve yönetsel hatalara kadar pek çok nedenden kaynaklanabilir. Fakat daha da önemlisi, bu ölümlere karşı toplumsal duyarlılığın giderek azalmasıdır. Sorumluluk almayı reddeden yöneticiler, ihmali görmezden gelen bürokrasi ve sessiz kalan toplum, bu acı tablonun sürmesine zemin hazırlıyor.
Bir ülke için en büyük utanç, sadece başarısız yönetim değil, aynı zamanda vicdani sorumluluğu göz ardı eden bir toplumdur. Çocuklarımızın hayatları, sadece sağlık politikalarının bir göstergesi değil, aynı zamanda etik ve değer yargılarımızın da aynasıdır. Eğer bir toplum, en savunmasız bireylerinin hayatına sahip çıkamıyorsa, bu yalnızca sağlık sisteminin değil, toplumun tüm yapısının sorgulanması gerektiğini gösterir.
Kuzey Kıbrıs’ta yaşanan bu trajedilerin sorumluluğunu sadece yöneticilere yüklemek kolaydır. Ancak toplumsal duyarsızlık, eleştiri eksikliği ve ortak sorumluluk bilincinin kaybolması da en az yöneticilerin ihmali kadar tehlikelidir. Bu nedenle, çocuk ölümleri gibi kritik sorunlar karşısında sessiz kalmak, hepimiz için bir utanç vesilesi olmalıdır.
Toplum olarak artık “normalleşmiş trajediler” anlayışını terk etmek, sorumluluk bilincini yeniden inşa etmek ve çocuklarımıza güvenli bir yaşam sunmak zorundayız. Sağlık sistemindeki eksikliklerin farkına varmak, yöneticileri hesap vermeye zorlamak ve toplumsal vicdanı canlı tutmak, geleceğimizi korumanın en temel yoludur. Çocuklarımızı kaybetmeye devam edersek, sadece onları değil, toplumsal değerlerimizi de kaybetmiş oluruz.
