Mağusa’dan Saatçi Salih Geçti

Mağusa’nın dar sokaklarından yürürken, bir köşeden gülümseyen bir yüz belirirdi hep…

Yalnızca saat ustalığıyla değil, gönül ustalığıyla da tanınırdı Saatçi Salih Güler yüzü, içten sohbetleri, sanata olan tutkusu ve en önemlisi insanlara olan sevgisiyle Mağusa’nın hafızasına silinmeyecek izler bıraktı.

Onun dükkanının önünden geçerken bir selam almadan, kahvesini içmeden geçen yoktu.

Saatlerin arasında geçen zamana inat, kendisi zamanın dışında bir adamdı sanki. Herkese bir tebessüm, bir kelime, bir iyilik bırakmayı görev bilmişti. Dükkanında sadece saatler değil, dostluklar da tamir edilirdi.

Ve bir Eylül gecesi…

Zamanın ustası zamanı bıraktı.

Ansızın, sessizce çekip gitti aramızdan.

Saatçi Salih’in  ardından kalan sessizlik öyle derin ki… Mağusa artık onun yokluğuna alışmaya çalışıyor. Ne zaman bir köşe başında kahve kokusu duysak, ne zaman bir saat tıklasa kulağımıza, onu hatırlıyoruz. Ve belli ki her geçen  gün, biraz daha eksik hissedeceğiz kendimizi.

Onun ardından söylenebilecek en gerçek söz belki de şudur:

İyi insanlar gerçekten de sessiz gider.

Ama ardında bıraktıkları sevgi, hiç eksilmez.

Sözün bittiği kelimelerin tükendiği yerdeyiz..Örnek bir baba, vefalı bir dost, dünyalar iyisi bir insanı kaybetti Mağusa..Huzur içinde uyu sevgili Salih

Sen bu kentin kalbinde daima yaşayacaksın.

Seni hiçbir zaman unutmayacağız.