“Dibe battım abi, yaşama arzum hiç kalmadı”

Hayatta beni etkileyen birkaç ismi sıralamam istense, biri mutlaka Girne’den Ahmet Bilgili’dir.

   9 Mart 1983 doğumludur. Doğumda yaşanan bir gecikmeyle dünyaya doğum felci hastası olarak geldi. Dört uzvu felçli, çiğneme ve yutma güçlüğü çekiyor. Konuşma bozukluğu ve zihinsel geriliği tanısı da konuldu.

Ahmet’i daha internet ve sosyal medya yokken, çok rahat yirmi kusur sene önce tanıdım. Anne annesi Ferdiye Abamız, gazete sayfalarını sabit tutar Ahmet de okurdu. Köşe yazılarımın sürekli takipçisiydi. Birçok kez Ahmet’i ziyaret etmiştim.

Geçmişte Ahmet’i yaşadığı sorunlarda yalnız bırakmadım.

Ahmet, en ağır engelli özelliğine sahip olsa da hayattan kopmadı. Engelli bilgisayarıyla her kelimeyi değil, her harfi savaşarak yazdı. Büyük bir azimle kitap yazdı.

İlaç yokluğu nedeniyle yaşadıklarını, 3 Kasım 2025 günü yazıma konu ettik.

Annesinden Ahmet’in görüşlerini, duygularını yazılı olarak bana iletmesini istedim. Sonunda  bana ulaştırdı. Her harfi mücadele ürünü olan yazıyı birlikte okuyalım ve öncelikle Kıbrıs adasındaki iki devlet yapısının insana ne kadar değer verdiğini sorgulayalım.

***

“İyi günler Hasan Abi öncelikle ilacımın bulunmasında gösterdiğin caba ve duyarlılık için candan teşekkür ediyorum. Bildiğin gibi ben engelli bir bireyim, bazen birebir gördüğüm hatalı uygulamalardan dolayı yanlış bir coğrafyada doğduğumu hissediyorum. Ama senin gibi iyi niyetli ve yardım sever insanlar var. 

Yaklaşık üç yıldır engelim nedeniyle kasılmalarım arttı abi, bu süreçte Nörolog Sevda Diker hanımın kontrolü altında tedavi alıyorum. Durumum iyiydi. Ta ki piyasadan ilaçlar yok olana kadar ilacı bulamayınca kasılmalarım arttı yemek yeme ve su içmek hayal oldu kasılınca çenem kilitleniyor.

   Bu olay hem benim mücadele gücümü hem de yaşama sevincimi öldürdü. Kendi kendime artık basına çıkmamaya söz vermiştim. Ta ki sen annemi arayana kadar.

Annem ilacı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde bulamadı. Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nde var ama bizim yeşil reçetemiz tanınmadığı için temin edemedik. Güney Kıbrıs Şengen’e geçiyor, barikatlar KKTC kimlik kartına sorun çıkartıyor. Türkiye hastayı görmeden yeşil reçete yazmaz.

Tanıdıklar muadil ilaç gönderdi. Bir hafta gözümü doğru dürüst açamadım onun için geç yazdım kusura bakma Hasan Abi.

Bir günümü zaten zorluklarla geçiriyorum. Trafikte trafik magandaları, maça giderim duyarsız vatandaşlar engelli rampasına park yaparlar, polis olaya müdahale etmez!

   Zaten aileme yüktüm bir de bu ilaç krizi ilerleyince dibe battım abi, yaşama arzum hiç kalmadı.

Bana bu fırsatı verdiğin için sana çok teşekkür ediyorum abi.”