Benim Oyum Trafiği Çözene Gidecek…

Ne Kıbrıs sorunu ne de maliyenin borcu.
Her ikisi de kriterim değil.
Sizi bilmem ama ben oy yönümü belirlerken tek bir noktaya bakacağım.
Trafik sorununu çözeceğini söyleyene ve trafik kazalarını sıfırlama sözü verene ben de oyumu vereceğim.
Bu kadar basit.
Şimdi buna bakarak ülkedeki diğer sorunları önemsemediğim sonucu çıkmasın lütfen.
Çünkü ülkedeki diğer tüm sorunları da önemsiyor ve acilen çözülmeleri gerektiğini düşünüyorum.
Ama trafik ille de ilk sırada olacak.
Şöyle bir düşünün, trafikteki sorunların çözümü için neler yapılması gerektiğini kafanızda sıralamaya başlayınız.
Trafikte en önemli sorun nedir diye sorsak büyük çoğunluk yolların yetersizliğini söyler ve standartların yükseltilmesi gerektiği görüşünü paylaşır.
Ben de buna katılırım.
Peki bunun için ne yapmalıyız..?
Elbette ki ülke genelini kapsayan bir karayolları master planı hazırlamalı ve uygulamalıyız.
Plan kolay iş, ülkede bunu yapacak kapasitede insanımız yeterince mevcut.
Ama planla iş bitmiyor.
İşin bir de mali yönü var.
Yani para…
Gerekli parayı nereden bulacağız sorusuna lütfen hemen “Türkiye versin” demeyiniz.
Çünkü hedef rotamız bu değil.
Parayı da biz bulmalıyız.
Daha doğrusu toplamalıyız.
Daha memur maaşlarını ödeyemeyen devlet nasıl olacak da ülke genelindeki tüm karayollarının standartlarını yükseltecek paraya sahip olacak..?
Güzel soru değil mi..?
Bizi doğru yola sokacak soru aynı zamanda.
Gereken parayı devletin gelirlerini artırarak toplayacağız.
Devlet vergi adaletini sağlayacak, vergiyi tabana yayacak ve gereken para fazlasıyla toplanacak.
Bu ülkede para sorunu yok.
Sadece dengesizlik var.
Karayolları için gereken parayı bulduktan sonra trafikteki diğer sorunlara geçelim.
Örneğin sürücülerin eğitimi meselesi.
Bunu da okullarımıza trafik eğitimini sokarak çözelim.
Okullarımızın eğitim müfredatını genişletelim ve tam gün eğitime başlayalım.
Böylece trafik eğitimine de zaman bulmuş oluruz ve çekirdekten trafik kurallarını iyi bilen, kurallara saygı duyan bireyler yetişmiş olur.
Çok fazla araba var şikayeti de çok fazla gelmekte.
Belli ki ülke de “biraz kalabalığız”…
Hemen bir nüfus politikası yapalım ve kontrol edelim.
Bunları yaparken de toplu taşımacılığı geliştirelim.
Buraya kadar olanı zaten yeterlidir diye düşünmekteyim.
Bir özetleyelim ne yaptığımızı:
Kamu maliyesinin gelirini artırdık, eğitimde tam güne geçtik, nüfus yapımızı kontrol altına aldık ve toplu taşımacılığı yaygınlaştırdık.
Bu ülkenin başka neye ihtiyacı var..?
Çevrenin korunmasına…
Onu zaten çözdük az önce.
Eğitimde tam güne geçmişken çevre konusunda da eğitim gereken noktaya gelmiştir.
İşte böyle.
Belki biraz fantastik gibi gelebilir bazılarına ama bu ülkenin çözülemez sorunları yok.
Yeter ki bir yerden başlayalım.
Gerisi mutlaka gelecektir…