Dön dolaş aynı yere çık politikası…
KKTC 1983 yılında ilan edildiği zaman resmen tanıyan Türkiye olmuştu, ve fakat bu tanıma sadece kağıt üzerinde kaldı nitekim Türkiye fiilen bu tanımaya uygun davranmadığı gibi, diplomatik anlamda da hiçbir ülkeyi KKTC’yi tanımaya ikna etme yönünde yeterli ve elle tutulur,gözle görülür bir çaba ortaya koymamıştır.
Hoş bunu zaten herkes biliyor, Dolayısıyla Türkiye KKTC’yi bir labirentin içinde kontrol altında tutmayı kendince daha doğru buldu. Peki bugün geldiğimiz nokta nedir? Görebilen, objektif yaklaşım gösterebilen aklı başında vicdan sahibi her birey aslında KKTC’nin büyük bir yanılgı olduğunun farkındadır. Bir başka ifadeyle boşa kürek çekilen bir kayık olduğunu da söylemek mümkündür.
Daha önce belki yüzlerce kez yazıldığı çizildiği, söylendiği ve KKTC’nin kurucu belgelerinde de yer aldığı gibi “KKTC” bir müzakere konumudur. Dolayısıyla var oluş sebebi ise çok nettir.Ve fakat hala bunu idrak edemeyen bir kitle vardır ülkede.Oysa yapılması gerekenler belli.
Nitekim Rumlar tarafından bir şekilde kullanılan ve kullanılmaya devam edilen uluslararası alanda tanınan ilgi gören uluslararası hukukun içinde yer alan ve bizlerin kurucu ortağı olduğumuz Kıbrıs Cumhuriyeti’ndeki Kıbrıslı Türklerin haklarının iadesi için mücadele verilmelidir.
Bunun için uluslararası toplum dahil Türkiye Cumhuriyeti’nin de daha etkin dış diplomasi adımlarıyla oluşturulacak baskıyı herkesin anlayacağı gibi motivasyona çevirmek zorundayız.
Yoksa bunu yok sayıp ( Kıbrıs Cumhuriyeti’ndeki meşru haklarımız) hiçbir zaman gerçekleşmeyecek ve hatta bizi dış dünyadan koparan tecrit olmamızı sağlayan politikaların ısrarı ve savunusu yapmanın altının bomboş olduğunu hepimiz biliyoruz.Dolayısıyla Kıbrıslı Türklerin yeni yeni balonlara ihtiyacı yoktur.
Nitekim bugün ayakları yere basan gerçekçi uluslararası hukuka dahil olacak yaklaşımlara hiç olmadığı kadar ihtiyacımız olduğu bir dönemdeyiz.
