Dengeleri Kurabilmek
Kıbrıs Türklerinin varlığı, güvenliği ve uluslararası alanda ayakta kalabilmesi açısından Türkiye’nin desteği tarihsel olarak hayati bir rol oynamıştır. Bu gerçek, inkâr edilemez bir öneme sahiptir. Ancak tam da bu nedenle, Türkiye’deki siyasi yönetimlerin niteliği ve güvenilirliği, Kıbrıs Türk toplumu açısından yalnızca dış politika meselesi değil, aynı zamanda doğrudan bir meşruiyet ve itibar meselesidir.
Bugün gelinen noktada, Türkiye’de görevde bulunan hükümetin uzun süredir yolsuzluk iddiaları, rüşvet söylentileri, liyakatten uzak atamalar ve yandaş kayırmacılığı gibi ciddi eleştirilerle anılması, bu ilişkinin doğasını da tartışmalı hale getirmektedir. Mali kaynakların şeffaf ve rasyonel kullanılmadığı yönündeki yaygın kanaat, yalnızca Türkiye iç kamuoyunda değil, dışarıda da bu yönetimin kredibilitesini zedelemektedir.
Böylesi bir tablo karşısında şu soruyu sormak kaçınılmazdır: Halk nezdinde güvenilirliğini büyük ölçüde yitirmiş bir yönetimin, Kıbrıs Türkleri adına bu denli güçlü bir şekilde onore edilmesi ne kadar doğrudur? Türkiye’nin kurumsal ve tarihsel desteği ile belirli bir siyasi iktidarın temsil ettiği değerleri birbirinden ayırmak gerekmiyor mu?
Kıbrıs Türk halkının Türkiye ile olan bağı, hükümetler üstü bir ilişkidir. Bu bağ, ortak tarih, kültür ve güvenlik ihtiyaçları üzerine kuruludur. Ancak bu gerçek, herhangi bir siyasi iktidarın eleştiriden muaf tutulmasını gerektirmez. Aksine, bu ilişkinin sağlıklı bir zeminde sürdürülebilmesi için eleştirel aklın ve hesap verebilirlik talebinin daha da güçlü olması gerekir.
Sonuç olarak mesele, Türkiye’nin Kıbrıs Türkleri için vazgeçilmez olup olmadığı değil; bu vazgeçilmezliğin hangi değerler ve hangi yönetim anlayışı üzerinden temsil edildiğidir. Destek ile siyasi meşruiyetin aynı şey olmadığı gerçeğini göz ardı etmek, uzun vadede her iki taraf için de daha büyük sorunlar doğurabilir.
