Bayramlarda Artık Kimse Barışmıyor…

Bizim zamanımızda bayram demek yeni potin demekti.
Ve çok büyük bir heyecandı bu.
Yılda iki kere, bilemedin en fazla üç kere yeni ayakkabı alınan bir çocuk için, sırf bu nedenle bile olsa, bayramlar çok büyük olaydı.
Bir de bayramlık olayı vardı ki o da yeni potinlerin yanında resmen pastanın kremasıydı.
Bayramlar çok güzel bir şeydi.
Ama artık değil.
Çünkü çok şey değişti.
Bir de bayramların küskünlerin barışması yönü vardı.
Ben hiç şahit olmadım, olmuşsam da aklımda kalmamış.
Ama hep duyardım.
Bayramda kimse küs kalmaz, küskünler barışır, diye.
Duyardım ve çok hoşuma giderdi.
Bu yönüyle bayramlar benim gözümde sihirli günlere bürünürdü bir şekilde.
Sihir mihir kalmadı ama artık.
Çünkü artık bayramlarda kimse barışmıyor.
Bayramlar artık tatil günü olarak görülmekte.
Mesela bu bayram Türkiye’de üç gün de eklenerek toplamda dokuz güne uzatıldı.
Hemen bizde de beklenti başladı, ama olmadı.
Çok da iyi oldu olmadığı.
Yeterince tatil yapmıyormuşuz gibi bir de bayramı uzatmaya gerek de yoktu.
Bayramda küskünler barışmıyor artık dedik.
En fazla ara veriliyor düşmanlığa.
Sonra..?
Sonra devam..
Hayatın her yerinde bu böyle.
Keşke eskisi gibi olsa.
Bayramlar güzel şeyleri getirse hayatımıza.
Fakat getirmiyor.
Ama bunun suçlusu elbette bayramlar değil, bizleriz.
Her şeyi olduğu gibi bayramları da amacından uzaklaştırdık.
Bugün bir fırsat olsun, düzelmek için.
Bayramları yeniden bayram yapmak için bugün başlayalım çalışmaya.
Çok zor değil, istesek yeterli.
İnsan ömrünün ne kadar kısa olduğu bilinciyle başlamalı ve yeniden fabrika ayarlarımıza dönmeliyiz.
Çok değil gerçekten.
Yeter ki başlamasını bilelim…
Herkese sağlık dolu, bayram tadında bayramlar dilerim…