Hasan HastürerYazarlar

GÜNÜMÜZ SIYASETİNDE DELİ DUMRULLAR

Deli Dumrul’u bilirsiniz…

   Dede Korkut hikayelerinden günümüze ulaşan, tiyatro sahnelerinde yeniden hayat bulan Deli Dumrul’u…

   Kendini çok güçlü sanan, gücünün sınırı olmadığını düşünen, hatta ölüme bile meydan okumaktan çekinmeyen Deli Dumrul’u…

   Aslında Deli Dumrul yalnızca geçmişte yaşamış bir hikaye kahramanı değildir.

Deli Dumrullar bugün de aramızda.

Üstelik yalnızca bir değil, pek çok…

***

   Deli Dumrul’un hikayesini izlerken ya da okurken insan ister istemez günümüz siyasetini düşünüyor.

   Gücü ele geçirenlerin bir bölümünde ortaya çıkan değişimi…

   Dün sıradan bir yurttaşken herkesle aynı kaldırımda yürüyen, aynı kahvehanede oturan, aynı sorunlardan yakınan insanların, makam sahibi olduktan sonra nasıl değişebildiğini…

   Makamın kendilerine sınırsız güç verdiğini sananları…

   Kendilerine yöneltilen eleştiriyi düşmanlık, farklı düşünceyi saygısızlık, itirazı ise başkaldırı olarak görenleri…

   Deli Dumrul’un hikayesi, işte tam da burada günümüzle buluşuyor.

***

Deli Dumrul’un en büyük yanılgısı neydi?

   Gücünü haklılığının kanıtı sayması.

   Kendisinden güçlü birinin olabileceğini kabul etmemesi.

   Ancak ölüm gerçeğiyle karşılaşınca bütün hesapları değişti.

   Kendi gücünün sınırlarını öğrendi.

   Dahası, gerçek gücün ne olduğunu anlamaya başladı.

   Sevgiyi, fedakârlığı, insan olmanın değerini keşfetti.

***

Günümüz siyasetinde de benzer bir yüzleşmeye ihtiyaç yok mu?

Demokrasilerde siyasi gücün kaynağı halktır.

Siyasetçi, sandıktan aldığı yetkiyi kendi mülkü sanmaya başladığı anda demokrasi yara alır.

Çünkü seçilmiş olmak, her söylediğinin doğru olduğu anlamına gelmez.

Çoğunluğa sahip olmak da azınlığın haklarını yok sayma yetkisi vermez.

Hele hele devletin olanaklarını kullanma yetkisi, o olanakların sahibi olmak anlamına hiç gelmez.

Bizim siyasetimizde zaman zaman bu ayrımın unutulduğunu görüyorum.

Makamlar geçici, halk kalıcıdır.

***

Ne yazık ki bazıları bunu ancak makamdan ayrıldıktan sonra anlayabiliyor.

   Deli Dumrul’un hikayesinde beni en fazla düşündüren noktalardan biri de annesiyle babasının kendi canlarını vermeye yanaşmaması, buna karşılık eşinin büyük bir fedakârlık göstermesidir.

   Buradan siyasete uzanan önemli bir ders çıkarıyorum.

   İnsanın çevresinde kendisine bağlı görünenlerin sayısı, gerçek dostlarının sayısı değildir.

   Güçlü olduğunuzda yanınızda duranlarla, gücünüzü kaybettiğinizde yanınızda kalacak olanlar aynı insanlar olmayabilir.

   Siyasette alkışlayan çoktur.

   Yanlış yaptığınızda sizi uyaran ise az.

   Oysa insanı doğru yolda tutan, her söylediğini alkışlayanlar değil, gerektiğinde karşı çıkabilenlerdir.

***

Deli Dumrul’un hikayesi sonuçta bir değişim hikayesidir.

   Kibirden alçakgönüllülüğe…

   Güç gösterisinden sevgiye…

   Kendini herkesten üstün görmekten insan olmanın ortak değerlerini kavramaya uzanan bir değişim…

Keşke bizim siyasette de benzer dönüşümler yaşanabilse.

Keşke makam sahipleri, makamlarını kaybetmeden önce gücün sınırlarını öğrenebilse.

Keşke eleştiriyi düşmanlık değil, yanlışlardan korunma fırsatı olarak görebilseler.

***

Deli Dumrul’un en büyük başarısı, Azrail’e meydan okuması değildi.

Kendi kibrini yenebilmesiydi.

   Bugünün siyasetinde de gerçek büyüklük, herkese gücünü kabul ettirmek değil, gücü elindeyken bile adaletten, vicdandan ve alçakgönüllülükten ayrılmamaktır.

Çünkü…

   Deli Dumrul olmak kolaydır.

   Zor olan, Deli Dumrul olmaktan kurtulmaktır.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu