Cenk UZUNOĞLUYazarlar

“Söz bizde” yerine “Söz hangi CTP’de?”

 

CTP’nin içinde belirgin iki farklı siyasi yaklaşım var.

Bir tarafta Türkiye Devleti ile olan ilişkide “en son söyleyebileceğimizi en baştan söylemeyelim, durumu idare edelim” diyen “sabırlılar” var. Bunlar iktidara gelmenin yolunun toplumda Türkiye’ye karşı ölçülü ve sabırlı bir algı oluşturmaktan geçtiğini idrak etmişler. Tabiri caizse Akıncı’dan ders almışlar! Geçen Ekim’de uygulamaya koyup başarılı olmuşlar.

Diğer taraftan da bu “sabırlı” yaklaşımı eskiden olduğu gibi parti içinde siyasi bir zafiyet olarak algılayan “dogmacılar” var.

CTP’nin seçilmiş en tepe iki noktasını temsil eden Erhürman-Usar ikilisi bu “sabırlılar” yaklaşımının temsilcisidirler.

Kim bilir belki de Türkiye’de olası bir iktidar değişikliği ya olursa diye söyleyecekleri ve talep edecekleri için bu değişimin olmasını beklemektedirler.

Bir ihtimal temkinli yaklaşım bundan dolayıdır.

Bu yaklaşım ilk anda akla gelmeyen başka bir gelişmeye de hizmet ediyor. CTP’nin, kuruluşuna inanmadığı devlet ile pekişmesini sağlayan bir sonuç doğuruyor. Siyaseten de CTP’yi Ekim 2025 seçimlerinde olduğu gibi daha önce buluşmadığı kesimlerle buluşturuyor. Seçim meydanlarında yüzlerindeki ifade bunu gösteriyor. Hiçbir parti elde ettiği siyasi kazanımı sonrasında kolay kolay geri vermek istemez. Kalıcı bir şekilde konsolide etmek ister. Erhürman-Usar ikilisinin bu yaklaşımını bundan dolayı samimiyetini sorgulamadan yararlı buluyorum.

Ne enteresan bir ironidir ki kuruluşuna inanmadıkları devletin kurumlarını, itibarını ve değerlerini UBP sayesinde! CTP savunur konuma gelmiştir. Toplumdaki bakiye algı budur. CTP bundan da elbette siyasi olarak nemalanacaktır. UBP bunu da başarı hanesine yazmalı! Yaptıkları içinde belki de başarılması en zor olan buydu! Farkında olmadan ve hiçbir maddi çıkar beklentisi içinde olmadan belki de bir tek bunu başardılar!

Üstel liderliğindeki UBP’nin yolsuzluklarından ve küçük partilerin hükümet ortağı olduğunda tükenmek bitmeyen taleplerinden dolayı CTP seçmene makul bir seçenek olarak gözükmektedir. Yakaladığı rüzgâr bu unsurlardan dolayıdır. Yoksa ortada sunduğu somut bir öneri yoktur.

CTP iktidar olursa değişen dünyaya ve zamana duyarsız “dogmasını”, “alınmış parti kararları” var diye parti meclisine taşıyacak bir yönetim algoritması da iktidara gelmiş olacak. Her fırsatta kendilerine hâkim olamayacak potansiyelde olan bu “dogmacı” kesim de mecliste ve elbette hükümette de temsil edilecek.

CTP tek başına mecliste çoğunluğu sağlayabilir, ama iktidara tek bir parti olarak mı gelecektir? Bu soru bir kehanetin ötesinde seçim sonrası yaşanacaklar ile ilgili düşünülmesi zor olmayan siyasi bir öngörü değil mi?

Bunun sonucunda da UBP’nin YDP ve DP ile defalarca koalisyon hükümetlerinde yaşadıklarını farklı konularda CTP ile mi yaşayacağız?

UBP’nin kendi parti kongrelerinde yapamadığı arınmayı, genel seçimlerde yapmak için sağdan kaçalım (ki kaçalım!) diye, sola mı yakalanacağız endişesi, boş bir endişe değildir.

Sıra sandık günü seçmene geldiğinde, hangi CTP sorusuna fazla da kafa yormadan “olduğu kadar olmadığı kader” deyip kestirip atma rahatlığında olabilecek mi?

CTP’nin başarısını son tahlilde seçmendeki bu ruh hali belirleyecek.

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu