Tasarruf Değil, Yükün Yeniden Dağıtımı
UBP-DP-YDP hükümetinin “tasarruf paketi” adı altında açıkladığı yeni ekonomik düzenlemeler, bir kez daha krizin faturasının kimlere kesildiğini açıkça gösteriyor. Hükümet yetkilileri “kasayı boşalttık” diyerek içinde bulunulan mali tabloyu itiraf ederken, bu boşalmanın sorumluluğunu üstlenmek yerine çözümü yine dar gelirlinin cebinde arıyor.
Açıklanan paket incelendiğinde, hanehalkına yönelik desteklerin yüzde 50 oranında azaltılması en dikkat çekici başlıklardan biri. Elektrik,su, temel gıda ve yaşam maliyetlerinin sürekli yükseldiği bir dönemde bu desteklerin kesilmesi, zaten ay sonunu getirmekte zorlanan binlerce insan için yeni bir yük anlamına geliyor.
Tasarruf kavramı normalde kamunun gereksiz harcamalarının kısılması, israfın önlenmesi ve kaynakların daha verimli kullanılması anlamına gelir. Ancak açıklanan pakette görünen tablo farklı. Tasarruf adı altında yapılan şey, kamunun kendi harcamalarını sorgulamak yerine vatandaşın aldığı desteği azaltmak oluyor.
Asıl sorulması gereken soru ise şu: Kasa gerçekten nasıl boşaldı? Yıllardır süren plansız harcamalar, şeffaf olmayan bütçe yönetimi ve siyasi tercihler, bugün ortaya çıkan mali tablonun temel nedenleri değil mi? Eğer sorun burada yatıyorsa, çözüm de burada aranmalıdır.
Ekonomik kriz dönemlerinde toplumdan fedakârlık istenebilir. Ancak bu fedakârlığın adil olması gerekir. Yükün sürekli olarak aynı kesimlerin omuzlarına bırakılması, hem ekonomik hem de sosyal açıdan sürdürülebilir değildir.
Gerçek bir tasarruf politikası; kamu kaynaklarının şeffaf biçimde yönetildiği, israfın önlendiği ve toplumun en kırılgan kesimlerinin korunarak reform yapıldığı bir anlayışı gerektirir. Aksi halde açıklanan paketler yalnızca birer mali düzenleme değil, aynı zamanda sosyal adaletsizliğin de derinleşmesi anlamına gelir.
Bugün ihtiyaç duyulan şey, dar gelirlinin boğazını biraz daha sıkmak değil; kamu maliyesini gerçekten disipline eden, adil ve hesap verebilir bir ekonomi yönetimidir.
