Sahte Diplomalar Gerçeğimiz Olduysa…

Gün geçmiyor ki yeni bir skandalla sarsılmayalım. Ancak bazı skandallar vardır ki, sadece bir kurumu ya da şahsı değil, bütün bir toplumu çürümüşlüğüyle yüzleştirir. KKTC’de başlayıp Türkiye’ye uzanan sahte diploma meselesi de tam olarak böylesi bir kırılma anıdır.

Bir düşünün: Sahte diplomalarla doktor olanlar, mühendis olanlar, öğretmenlik yapanlar… Yani sahte bilgiyle gerçek insanların hayatına dokunanlar. Bu sadece bireysel bir sahtekârlık değil; bu, sistemin en temel yapı taşlarının nasıl çürüdüğünün belgesidir.

Peki bu nasıl mümkün oldu?

Sadece parayla alınan sahte diplomalar değil mesele. Bu diplomaların denkliğini onaylayan merciler, bu kişilere iş veren kurumlar, göz yumanlar, susturulanlar, hatta belki de bilerek kol kanat gerenler… Kısacası sorun sadece sahte diplomayı basan matbaada değil; o diplomayı “gerçekmiş” gibi kabul eden ve yaşama entegre eden zincirde yatıyor.

Bu zincirin bir halkasında devlet kurumları, bir halkasında üniversiteler, bir diğerinde ise hepimiz varız. Çünkü bu skandallar ortaya çıkana kadar kimse sormadı: “Gerçekten bu kadar kolay mı?” diye. Belki de biz, diplomanın bilgiye değil statüye açılan bir kapı olduğuna o kadar inandık ki, içinin boş olması artık kimseyi rahatsız etmiyor.

Ancak unutmayalım: Sahte bir diploma, sadece bir sahtekârlık değil; bir insanın hayatını, güvenliğini, geleceğini tehlikeye atan bir suçtur. Sahte doktor ameliyata girerse, sahte öğretmen çocuklara yön verirse, sahte mühendis bina inşa ederse… Sonuçlarını tahmin edebiliyor musunuz?

Buradan yetkililere, üniversitelere ve tüm kamuoyuna sesleniyorum: Bu mesele birkaç kişinin açığa alınmasıyla ya da sahte diplomaların iptaliyle kapanmamalı. Bu, topyekûn bir eğitim ve denetim reformunun habercisi olmalı. Aksi halde “sahte” olan sadece diplomalar değil, bütün bir sistem haline gelir.

Ve soralım kendimize: “Gerçek bilgiye değil, sadece kağıda değer verdiğimiz sürece bu düzen değişir mi?”