BUGÜNKÜ KIZGINLIK YARIN AİDİYETİN GERİSİNE DÜŞEBİLİR
En küçük torunum Zara’nın sınıfında espritüel bir arkadaşı var. On yaşında bir erkek çocuğu. Hani “Çocuktan al haberi” derler ya… Bizim minik arkadaş tam onlardan. Adını kendime saklayayım.
Cumhurbaşkanlığı seçimi sırasında sınıfa girip Tufan Erhürman’ın adını söyleyerek arkadaşlarına siyasi slogan attırmaya çalışırmış.
10 Kasım’da, Zara’nın da devam ettiği Yakın Doğu İlkokulu’ndaki anma törenine gittim. Doğal akışı içinde, güzel bir Atatürk’ü anma izledim.
Tören bitince Zara ve annesi kızım Seran’la fotoğraf çektirmek istedim. Fotoğraflarımızı çekmesi için bizim “siyasi duyarlılığı yüksek”, minik arkadaşımıza seslendim.
Geldi. Fotoğraflarımızı çekti. “Bir de selfie çek” dedim. Onu da yaptı.
Seran, Tufan Erhürman’la görüşmek isteyip istemediğini sordum.
Yanıt müthişti:
“Görüşmek isterim ama biz UBP’liyiz.”
Erhürman’ın UBP’li olmadığını biliyor. Ona duyduğu ilgiden de vazgeçmiş değil. Ancak partisinin altını çizme ihtiyacı duyuyor.
Çocuğun bu sözünü seçim araştırmasının yerine koyacak değilim. Yalnız, büyüklerin dünyasındaki aidiyetin çocukların diline nasıl yansıdığını görmek ilginçti.
***
6 Aralık’a giderken farklı bir esinti hissediyorum.
Çekirdek partililer büyük ölçüde partilerinde duruyor. Bunun yanında ilginç geçişler de var. Soldan sağa, sağdan sola… Seçmenin hareketini tek yönlü okumak mümkün değil.
UBP’nin aday tanıtım şöleninin, parti tabanında olumlu bir kıpırdanmayı tetiklediği izlenimindeyim.
Kısa süre öncesine kadar UBP’yi daha çok tepe yönetimiyle yakın çevresi savunuyordu. Piramidin geniş tabanına indikçe suskunluk, hatta eleştiriyle karşılaşıyordunuz.
Son günlerde partiye sahip çıkma eğiliminde bir yükselme gözlüyorum.
Dün markette karşılaştığım Hamitköylü bir UBP’li önce güldü, sonra şöyle dedi:
“Bak Hasan Hastürer, biz UBP’liler zor dönemlerde, kurultaylarda, partinin adındaki gibi birlik oluruz. Birilerine kızıp partiyi rezil rüsva etmeyiz. Kimse UBP için kötü senaryolar kurmasın.”
Bu yaklaşımı tek kişiden duymadım. Eski UBP’liler, kendi ifadeleriyle, partilerini yenilmiş, “dayak yemiş” görmek istemiyor. Aday tanıtımındaki coşkuyu da bu duyguyla anlatıyorlar.
***
Genç bir avukatla konuştum.
UBP’nin vaatleri arasındaki askerlik konusunun onda yarattığı heyecan dikkatimi çekti. Akademik sürecini tamamlayıp bedelli askerlik yapmayı hedefliyor. Açıklanan düzenleme gerçekleşirse parasını hemen ödeyerek askerlik defterini kapatmak istiyor.
Demek ki seçmenin gündeminde, bizim tartışmalarımız arasında yeterince görünmeyen kişisel beklentiler de var.
Bir partinin vaadi, bir başkasının eleştirisinden daha doğrudan dokunabiliyor insanın hayatına.
***
Elbette tabandaki toparlanma, sandık sonucunun bugünden belli olduğu anlamına gelmez. Meydanın coşkusu ile sandığın hesabı her zaman aynı değildir.
Seçmeni anlamak isteyen, yalnız kendi çevresinin sesini dinleyemez. Marketteki sohbeti de genç avukatın beklentisini de duymalıdır. Bugünkü kızgınlık yarın aidiyetin gerisine düşebilir. Bugünkü alkış da yarın oya dönüşmeyebilir. Siyasetin hareketini izlemek, bu ihtimalleri açık tutmayı gerektirir.
**
Süleyman Demirel’in o bilinen sözüyle, “Siyasette 24 saat çok uzun bir süredir.”
6 Aralık’a kadar hiçbir tespit ya da bulgu çantada keklik değil. Bunu da unutmamak gerekiyor.
Hade hayırlısı…
Bekleyip göreceğiz.
