Gerçek Her Zaman Gerçektir..

Kıbrıs’ta siyaset yine tanıdık bir tartışmanın etrafında dönüyor: “Kıbrıs Cumhuriyeti var mı, yok mu?” Son günlerde yapılan açıklamalara bakılırsa, bu soruya verilen cevaplar siyasi pozisyona göre değişiyor. Kimi “artık yok” diyor, kimi “işgal altında” olduğunu savunuyor. Oysa mesele sloganlarla geçiştirilemeyecek kadar ciddi.

Gerçek şu ki, uluslararası hukuk açısından Kıbrıs Cumhuriyeti varlığını sürdürmektedir ve adanın tek tanınmış devletidir. Bu durum, sadece diplomatik bir ayrıntı değil; Kıbrıslı Türklerin de dahil olduğu bir hukuki çerçeveyi ifade eder. Yani ortada yok sayılabilecek bir yapı değil, aksine hak üretmeye devam eden bir devlet vardır.

Bu noktada Tufan Erhürman’ın yaklaşımı kısmen dikkat çekicidir. En azından Kıbrıs Cumhuriyeti’nden doğan haklara işaret etmesi, tartışmayı daha gerçekçi bir zemine çekmektedir. Ancak burada da bir çelişki ortaya çıkıyor. Çünkü bir yandan bu devletin sağladığı haklara vurgu yapılırken, diğer yandan 1974 sonrasında oluşan ve uluslararası hukukta karşılığı olmayan düzenin “hak üretme kapasitesi” olduğu varsayılıyor.

İşte sorun tam da burada başlıyor.

1974 sonrası oluşan yapı, siyasi bir realite olabilir; ancak bu, onun hukuki meşruiyet kazandığı anlamına gelmez. Uluslararası sistemde tanınmayan bir düzenin, hukuki hak üretmesi mümkün değildir. Dolayısıyla iki farklı kaynaktan biri meşru, diğeri tartışmalı aynı anda hak talep etmeye çalışmak, siyaseten anlaşılır olsa da hukuken tutarsızdır.

Kıbrıs Türk toplumunun yıllardır yaşadığı temel sorunlardan biri de bu çelişkidir: Gerçeklik ile temenni arasındaki farkın bulanıklaştırılması. Oysa sürdürülebilir bir siyaset, ancak sağlam bir hukuki zemine dayanarak kurulabilir.

Belki de artık en zor ama en dürüst soruyu sormanın zamanı gelmiştir: Eğer gerçekten bir çıkış yolu aranıyorsa, bu yol uluslararası hukukta karşılığı olan zemine dönmekten mi geçiyor?

Çünkü günün sonunda, dilekler değil, hukuk belirleyici oluyor. Ve bugün için o hukukun işaret ettiği tek adres bellidir.