15 Kasım’da hatırlayıp 6 Aralık’ta hatırlatacağız!

Stratejik değerimizin bir boyutu, ada üzerinde barındırdığımız çeşit türlü kişilerin uluslararası alana taşan aktiviteleri için sığınılacak pürüzsüz bir liman konumuna gelmesidir.

Kullanıma hazır bekleyen bir uçak gemisi olmak ile beraber aynı zamanda da çeşit türlü işlerin hızlı ve engelsiz yürümesi için de “köprü” olduk.

Köprüler stratejik yapılar olmakla beraber üzerinde hayat olmaz. Üzerinden kesintisiz trafiğin akması kuruluş ve kullanımı için yegâne amaçtır.

Varlığımızın olup ağırlığımızın havadaki tüy kadar olması, bu tür aktiviteler için Kuzeyi kontrol edilebilir unsur olarak muhafaza edilmek istenmesini cazip kılmaktadır. Bizim dışımızdaki ve maalesef onların işbirlikçisi içimizdeki bazı unsurlar için yegâne başarı faktörü budur.

Bunu başarma motivasyonu dışarıdan iç siyasetimize müdahil olma arzusunun da ana sebebidir.

Kendilerince T.C devletinin çıkarlarını temsil ettikleri algısını yayarak kraldan kralcı hareket edenlerin büyük bir kısmı, fikir sahibi olsalar da tam olarak neye hizmet ettiklerinden bihaberdirler.

Zaman zaman tedavüle yüksek perdeden sokulan, toplumu ayrıştırıcı dil ile örneğin plansız programsız iki devletli çözüm ve Maraş açılımı da bu arka planı karartma amacına yöneliktir. “İpteki cambaza bak” oyununun sahnelenmiş halidir. Yoksa geçmişte yalnız bırakıldığında bile gönül koymadan bağlı kalan bir toplumun yapacağı siyasi tercihten başlayarak iktidar partisinin kongresine birinci dereceden müdahil olma isteğinin sebebi gerçekten başka ne olabilir?

İç siyasete yapılan müdahaleler olsa olsa ana yemeğin mezesidir. Ana yemek ne bizim iç siyasetimizdir ne Kıbrıs Türkünün laiklik anlayışıdır ne de Türkiye siyasetine Kıbrıs üzerinden oy devşirme çabasıdır. Yürütülen siyaset devlet aklı ile yürütülen bir siyaset olmaktan çıkmıştır.  İçinde günden güne devlet ile iç içe geçtiği intibaını güçlendiren suç örgütü unsurlarını barındıran bu görüntünün adı yerli siyaset tarafından da artık açık bir şekilde ortaya koyulmaya muhtaçtır.

Bunun bir ucu uyuşturucu, diğer ucu sanal kumar diğer bir ucu da kayıt dışı yakıt satışına, insan ticaretine ve buralardan elde edilen gelirle de yakın coğrafyalarda devam eden iç savaşlar dahil maddi destek sağlamaya kadar uzanmaktadır.

Mevzu adanın Kuzeyinin karanlık işlerin içinde olanlar tarafından nefes alacakları bir yer ve gerektiğinde de hiçbir engele ve uluslararası kurumun kontrolüne tabi olmadan her türlü sevkiyata ve para transferine hızlı bir şekilde köprü görevi görebilmesi ile ilgilidir.

Kıbrıs sorununun çözümsüzlüğünün Kuzeyde uluslararası hukuk dışında yarattığı konjonktürün üzerine iç siyasetteki görülmemiş zafiyet iklimi hakimdir. Halkın ekonomik darboğaza girmesi ile başkaları için şekillenen yeni “stratejik ağırlığımız”, havadaki tüy kadar ağırlığı olan siyasi varlığımızın kat be kat üstünde olduğunun bilincinde olmalıyız.

Bu tespitten hareketle, KKTC tanınmamış olsa da illegal aktivitelerle ilgili uluslararası iş birliğine sonuna kadar açık olunduğunu ve bunu tanınma konusu yapılmayacağını ilan etmek ilk adım olmalıdır. Bu çağrıya paralel olarak ülke egemenliğini temsil eden siyaset-güvenlik-hukuk ağının kişi gözetmeksizin eşgüdüm içerisinde hareket etmesini sonuna kadar desteklediğinin teyit edilmesi de diğer bir adım olur.

Teşhis eksik olursa siyaset de ne kadar çaba ve efor sarf ederseniz edin sonuç vermez. Bu da hangi parti iktidara gelirse gelsin aynı olduğu algısının toplumda hâkim görüş olmasına sebep olur, ki esas tehlike ve amaçlanan siyasi iklim de budur.

Ne yazık ki görüntü bu açıdan baktığınızda hiç de umut vermemektedir. Bulundukları görevleri yerine getirme yetkinliğinden yoksun ve dışarıdan açık destek almadan bu görevlere gelemeyeceklerini bilen ve düşünen kişiler hem iktidarda hem de muhalefette yer almaktadır.

Yeri geldiğinde siyaseti devletin üstüne hemen koymaya göre dizayn edilen biat kültürünün çavuşlarını seçme iklimi ve kriterinin geldiği nokta budur. Toplumun bir kısmı ya bizzat rol alarak ya da çoğu zaman göz yumarak bunun oluşmasında harç oldu. Stratejik değerimizin geldiği noktanın farkındalığında siyasi tercihler yapmamız artık elzem olmuştur. Uyanmaya gerek yoktur. Uyumasak yeridir.

Kıbrıs Türkünün yalnız bırakıldığında bile gönül koymadan varlığını devam ettirme mücadelesinin temelinde dedelerimizin ve babalarımızın harcı vardır. Kuruluşuna inandığımız devletin bir “köprüye” dönüşüp üstünden çeşit türlü trafik geçmesi için bu mücadele verilmedi.

15 Kasım tüm bunları hatırlamamız, 6 Aralık da hatırlatmamız gereken gündür. Göreceğimizi gördük.