Hoşgörünün Kaybolduğu Yerde Bayram Olmaz

“Nerede O Eski Bayramlar” deriz hep…
Bayramların değiştiğini, eski tadı vermediğini söyler suçu da bayramlara atarız.
Bayramlar değişmiştir ve artık eski tadı kalmamıştır.
Peki ya biz..?
Biz aynı mıyız..?
Çocukluğundaki gibi kaldığını iddia eden var mıdır acaba..?
Karakter bireyin doğuştan getirdiği mizaç ile sonradan çevre, eğitim ve deneyimler yoluyla kazandığı ahlaki ve psikolojik özelliklerin bütünüdür. Yaşam boyu yapılan seçimler ve alınan kararlar, kişinin kendi karakterini inşa etmesini sağlar.
Yani, karakter doğuştan edindiğimiz şekliyle sürmez.
Değişir.
Bazan iyi yönde bazen de kötü yönde yaşanır bu değişim.
Ve işte bu değişim yaşanırken de hayatımızdaki her şey bundan payını alır.
Çoğu zaman farkında bile olmayız.
Ama bazen kazanır bazen de kaybederiz.
Bayramlar da işte bu nedenle aynı kalmaz.
Değişir ve eskisi hep özlenir.
Önemli olan kaybettiklerimizin, yitirdiklerimizin bilincine varmaktır.
Bizler toplum olarak ne yazık ki çok büyük bir değerimizi yitirdik.
Hoşgörümüzü kaybettik…
Toplumsal dayanışmanın temel direği olan hoşgörü artık aramızda değil.
Eksikliğini fark eden de var, fark etmeyen de.
Bir de fark edip umursamayanlar mevcut.
Sorun çok ciddi boyutta.
Hoşgörünün olmadığı ortamlarda sorun çözmeye çalışıyoruz.
Bayram yapmak için uğraşıyoruz.
Olmuyor tabii ki..!
Hoşgörünün kaybı bireylerin giderek bencilleşmesine yol açmakta.
Bayram günü böylesi satırlarla keyif kaçırmak istemezdim.
Ama durum böyle.
Hoşgörünün olmadığı ortamda bayram da olmaz.
Her şeye rağmen bugün bayram.
Çocukların neşesini örnek almalı ve doğru yolu onların hatırına arayıp bulmalıyız.
Hoşgörünün hakim olduğu zamanlarda nice güzel bayramlar dileğiyle…